بلاگ
بازی Stupid Never Dies؛ چرا این بازی با واکنش‌های منفی روبه‌رو شده است؟
این بازی توسط استودیوی GPTRACK50 ساخته شده؛ استودیویی که هیرویوکی کوبایاشی، تهیه‌کننده سابق کپکام، آن را تأسیس کرده است. با وجود ایده‌های جالب در طراحی بصری و سیستم تبدیل شدن به هیولاها، منتقدان معتقدند Stupid Never Dies نتوانسته از ظرفیت‌های خود به‌خوبی استفاده کند.
خرید و مشاهده قیمت اکانت Stupid Never Dies برای PS5
بازی Stupid Never Dies درباره چیه؟
داستان بازی در آینده‌ای دیستوپیایی جریان دارد؛ جایی که شیوع یک بیماری باعث ظهور زامبی‌ها شده و موجوداتی مثل گرگینه‌ها و خون‌آشام‌ها در جایگاه اجتماعی بالاتری قرار گرفته‌اند. در این دنیا، زامبی‌ها موجوداتی درجه‌پایین محسوب می‌شوند و شخصیت اصلی بازی، یعنی دیوی (Davy)، هم یکی از همین زامبی‌هاست.
دیوی در کنار گروهی از نیروهای مقاومت که پایگاهشان در یک مرکز خرید قرار دارد، با پادشاه هیولاها مبارزه می‌کند. اما انگیزه اصلی او فقط نجات دنیا نیست؛ او می‌خواهد توجه جولیا، دختری انسان که در بخش پشتی یکی از رستوران‌های مرکز خرید منجمد شده، به دست بیاورد.
بازی تلاش می‌کند این ماجرا را به یک داستان عاشقانه تبدیل کند، اما نحوه پرداخت شخصیت جولیا و انگیزه‌های دیوی از جمله مواردی هستند که در بررسی بازی مورد انتقاد قرار گرفته‌اند.
داستان Stupid Never Dies چرا مورد انتقاد قرار گرفته؟
یکی از مهم‌ترین مشکلات بازی، داستان و نحوه نمایش رابطه دیوی و جولیاست. بخش زیادی از انگیزه شخصیت اصلی به علاقه یک‌طرفه او به جولیا گره خورده و خود جولیا هم فرصت چندانی برای تبدیل شدن به شخصیتی مستقل و چندبعدی پیدا نمی‌کند.
بازی برای نشان دادن علاقه دیوی، مکانیک‌هایی مثل هدیه دادن و جمع‌آوری عکس‌ها و پست‌های قدیمی جولیا را در نظر گرفته است. هدیه‌ها می‌توانند نوار قلب شخصیت را پر کنند و امتیاز مهارت در اختیار بازیکن قرار دهند. همچنین لباس تشویق‌کننده و خاطرات قدیمی جولیا بخشی از این سیستم هستند.
با این حال، منتقد معتقد است که این ایده‌ها به داستان عمق کافی نمی‌دهند و حتی بعضی از بخش‌های روایت، تصویری نامناسب از شخصیت زن داستان ارائه می‌کنند. در نتیجه، رابطه میان دو شخصیت به یکی از نقاط ضعف اصلی بازی تبدیل شده است.
گیم‌پلی Stupid Never Dies چطوریه؟
گیم‌پلی بازی ترکیبی از مبارزه با دشمنان، جمع‌آوری تجهیزات، ارتقای شخصیت و عبور از مراحل چندلایه است. دیوی از طریق توالت وارد سیاه‌چال‌ها می‌شود و باید در محیط‌هایی پر از هیولا پیشروی کند.
در هر مرحله، بازیکن می‌تواند ارتقاهای موقتی جمع‌آوری کند؛ ارتقاهایی که تا پایان همان تلاش کاربرد دارند. پس از بازگشت به مرکز خرید، امکان استفاده از پیشرفت‌های دائمی و تقویت شخصیت فراهم می‌شود.
محیط‌ها از چند تم محدود تشکیل شده‌اند؛ از یک شهر اروپایی پیچ‌خورده گرفته تا سرزمین‌های یخی مجهز به توپ و جنگل‌هایی با سکوهای شناور. دشمنان هم تنوعی از اسکلت‌ها، هارپی‌ها و موجودات دریایی را شامل می‌شوند.
با وجود این تنوع ظاهری، تکرار محیط‌ها و ساختار مراحل باعث شده تجربه بازی بعد از مدتی تازگی خود را از دست بدهد.
چرا مراحل Stupid Never Dies بعد از مدتی تکراری می‌شن؟
ساختار مراحل بازی حالتی شبیه روگ‌لایک دارد؛ یعنی هر بار که وارد سیاه‌چال می‌شوید، باید با دشمنان مبارزه کنید، ارتقاهای همان دور را به دست بیاورید و در نهایت برای شکست دادن باس‌ها آماده شوید.
یکی از عناصر مهم این سیستم، محدودیت زمانی است. هر بار ورود به سیاه‌چال معمولاً کمتر از ۲۰ دقیقه طول می‌کشد و بازیکن باید تصمیم بگیرد که زمان بیشتری را صرف مبارزه با دشمنان فرعی کند یا سریع‌تر به سمت باس برود.
اگر زمان در میانه مبارزه با باس تمام شود، ممکن است کل تلاش بازیکن از بین برود. این ایده می‌تواند تصمیم‌گیری در طول مراحل را جذاب کند، اما به گفته منتقد، تکرار مداوم همین روند باعث شده بازی بیش از حد کش‌دار به نظر برسد.
در بررسی منتشرشده، اشاره شده که رسیدن به پایان بازی حدود ۳۰ ساعت زمان می‌برد؛ با این حال، بخش زیادی از تجربه پس از حدود پنج ساعت تکراری می‌شود. حتی در بخش‌های پایانی، بازیکن باید برای عبور از یک چالش باس‌محور، پنج بار وارد مراحل جداگانه شود.
سیستم ارتقا و لوت در Stupid Never Dies چطوری کار می‌کنه؟
بازی برای پیشرفت شخصیت از چند سیستم مختلف استفاده می‌کند. یکی از آن‌ها ارتقاهایی است که با بلیت غذا نمایش داده می‌شوند و امکان تقویت توانایی‌های دیوی را فراهم می‌کنند.
در کنار این سیستم، مکانیک جمع‌آوری تجهیزات هم وجود دارد که به بازی‌های لوت‌محور شباهت دارد. بازیکن می‌تواند تجهیزات مختلفی با درجه کمیابی متفاوت پیدا کند؛ تجهیزاتی که روی آمار شخصیت، زره و ویژگی‌های مبارزه تأثیر می‌گذارند.
بازی همچنین تلاش می‌کند شکست خوردن را به بخشی از روند پیشرفت تبدیل کند. هر بار که بازیکن در یک تلاش ناموفق می‌شود، تجربه بیشتری از کشتن دشمنان به دست می‌آورد. به همین دلیل، در بخش‌های پایانی ممکن است تنها با شکست دادن چند دشمن در ابتدای مرحله، سطح شخصیت به‌سرعت افزایش پیدا کند.
این سیستم‌ها روی کاغذ می‌توانند حس پیشرفت خوبی ایجاد کنند، اما مشکل اصلی اینجاست که برای استفاده از آن‌ها باید بارها مراحل مشابه را پشت سر بگذارید.
مبارزات Stupid Never Dies چه مشکلاتی دارن؟
مبارزات یکی از بخش‌هایی هستند که بیشترین انتقاد را دریافت کرده‌اند. حملات عادی دیوی، ضربات پا و حتی گاز گرفتن برای بازیابی سلامتی، همگی با تأخیر اجرا می‌شوند و همین موضوع باعث شده کنترل شخصیت به‌اندازه کافی سریع و روان نباشد.
نبود سیستم قفل روی دشمنان هم مشکلات را بیشتر می‌کند. حملات همیشه دقیق به هدف نمی‌رسند و مبارزه با دشمنانی که از زیر زمین حرکت می‌کنند یا مرتب از محدوده حمله خارج می‌شوند، می‌تواند آزاردهنده باشد.
نبردهای هوایی نیز وضعیت چندان بهتری ندارند. بعضی از دشمنان پرنده، مثل هارپی‌ها، به‌راحتی از دسترس خارج می‌شوند و حمله به آن‌ها به تجربه‌ای کند و دشوار تبدیل می‌شود.
از طرف دیگر، گزینه‌های فرار و جاخالی دادن محدود هستند و بعضی از حملات باس‌ها را نمی‌توان مسدود کرد. بازی قابلیتی به نام Stupid Parry هم دارد که به دیوی اجازه می‌دهد با حرکتی ناگهانی به سمت حمله دشمن برود و ضدحمله بزند؛ اما حتی این قابلیت هم لزوماً جلوی دریافت آسیب را نمی‌گیرد.
تبدیل شدن به هیولاها در Stupid Never Dies چطوریه؟
یکی از ایده‌های جالب بازی، امکان به دست آوردن قدرت هیولاها از طریق گاز گرفتن آن‌ها یا جذب هسته‌های آشکارشده بدنشان است. دیوی می‌تواند برای مدت محدودی به موجودات مختلف تبدیل شود و از توانایی‌های ویژه آن‌ها استفاده کند.
برای مثال، فرم گرگینه امکان اجرای حملات پنجه‌ای را فراهم می‌کند، موجود Will-o’-the-wisp از حملات آتشین استفاده می‌کند و فرم غول‌پیکر گولم هم قدرت‌های متفاوتی در اختیار بازیکن قرار می‌دهد.
این مکانیک از نظر ایده ظرفیت زیادی دارد و می‌تواند مبارزات را متنوع‌تر کند. با این حال، مشکل کند بودن حرکات در فرم‌های مختلف هم ادامه پیدا می‌کند. به همین دلیل، طبق بررسی منتشرشده، گاهی استفاده از فرم عادی زامبی از تبدیل شدن به هیولاها کاربردی‌تر است.
طراحی گرافیکی Stupid Never Dies چه نکته مثبتی داره؟
با وجود انتقادهای فراوان از داستان و گیم‌پلی، طراحی بصری یکی از بخش‌هایی است که توجه منتقد را جلب کرده است. استفاده از ترکیب‌بندی شبیه صفحات مجله، رابط کاربری رنگارنگ و سبک هنری متفاوت باعث شده بازی هویت بصری مشخصی داشته باشد.
این طراحی به‌ویژه در مقایسه با مشکلات بخش‌های دیگر، یکی از نقاط قوت قابل‌توجه بازی محسوب می‌شود. با این حال، ظاهر متفاوت به‌تنهایی نتوانسته مشکلات مربوط به مبارزات، تکرار مراحل و روایت داستان را جبران کند.
تاریخ انتشار Stupid Never Dies برای PS5 و PC کیه؟
بازی Stupid Never Dies در تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۹ مهر ۱۴۰۵) برای دو پلتفرم پلی‌استیشن ۵ و رایانه‌های شخصی ویندوزی منتشر می‌شود.
بررسی منتشرشده از بازی پس از حدود ۲۶ ساعت تجربه انجام شده و نسخه PS5 Pro با کد پیش از انتشار در اختیار منتقد قرار گرفته است. این بررسی در مجموع نشان می‌دهد که بازی ایده‌های متفاوتی برای سیستم تبدیل شدن به هیولا، ارتقای شخصیت و طراحی بصری دارد؛ اما مشکلات مبارزات و تکراری شدن مراحل، مانع از تبدیل شدن این ایده‌ها به تجربه‌ای رضایت‌بخش شده‌اند.
